Citadel van Bitche

De Citadel van Bitche is een fortbij de stad Bitche in het Franse departement Lorraine (Duits: Lothringen). Het werd in 1979 tot historisch monument verklaard.

 

 

Het fort ligt op een zandsteenplateau van 366 meter lang en 30 tot 60 meter breed. Het plateau steekt circa 80 meter boven de omgeving uit. De strategische ligging, aan een kruising van meerdere verbindingen tussen de Elzas en de Pfaltz die teruggaan tot de vroege middeleeuwen, maakt dat het een fort van betekenis was.

 

Tot in de 19e eeuw werd de rots omgeven door dijken en moeras, wat bijdroeg aan een goede verdediging aangezien de aanvaller geen zware artillerie kon gebruiken. Bovenop het hoogste plateau bevindt zich een merktekendat aangeeft dat het 365 meter boven de zeespiegel ligt of heeft gelegen.

 

De Citadel vormt samen met de zandstenen rots ongeveer 40 m hoge verticale wanden. De in de rots uitgehouwen souterrains boden tot de 20e eeuw beschutting voor bombardementen, met aparte ruimten voor officieren, onderofficieren en manschappen, alsmede aparte infrastructurele voorzieningen. In vredestijd werden bovenop het plateau twee garnizoenskazernes en een kapel in Classicistische stijl gebouwd. Onder de kapel bevindt zich een waterreservoir met een inhoud van 400 m3. Het gebouw van de vestingcommandant (Etat-major) bevindt zich tegenover de kapel.

 

De toegang tot de vesting bestaat uit een grote oprit met ophaalbrug en poterne. In het driehoekige fronton van de hoofdingang van de citadel bevindt zich een wapen met drie zilveren Ilerions (Indiaas fabeldier).

 

De geschiedenis van de citadel is nauw verweven met het hertogdom Lotharingen. De eerste vermelding van Bitche is te vinden in een brief van de 12e Eeuw waarin de hertog van Lotharingen, Matteus I, de Graaf van Saarwerden waarin hij degraaf van Saarwerden vraagt de grnezen en bewoners van zijn heerlijkheid te respecteren. In deze brief, die in gebroken Latijns schrift werd geschreven, worden de grenzen van deze heerlijkheid exact omschreven. In een akte uit 1170 wordt melding gemaakt van een Bitis Castrum, waarin Frederik I van Lotharingen als Dominus de Bites wordt genoemd. In 1172 wordt melding gemaakt van een castrum Bitis, en wel als familieerfgoed van de hertogen van Lotharingen. De wens tot jagen gaf aanleiding tot de bouw van het eerste kasteel van Bitche. De geschiedenis vertelt van een eerste kasteel Bitche ofwel Altbitsch op de kasteelheuvel in het noorden van de stad Lviv (Moselle). De strategische ligging van het voorgebergte met panoramisch uitzicht op verschillende valleien oontging de heerser in die tijd niet.

 

Bij de verdeling van het Zweibrücker Land onder de zonen van graaf Heinrich II von Zweibrücken werd na 1286 het Ambt Lemberg (Lviv) met de gelijknamige burcht aan de oudste zoon Eberhardt I vererfd. Zijn deel omvatte ook Morsberg, Linder en Saargemünd. In 1297 verwisselde hij deze drie burchten met het leengoed Bitche van hertog Frederik III van Lotharingen. In datzelfde jaar besloot hij om daar de zetel van zijn heerschappij te vestigen, renoveerde de burcht op het rotsplateau en noemde zich Comes Gemini Pontis et Dominus in Bitsch. In de 13e eeuw gold het territorium van de Heren van Bitche als enige Duitstalige gebied van de hertogen van Lotharingen en vanwege de versplintering van de bezittingen van de graven van Zweibrücken geografisch geïsoleerd.

 

In de loop van de 15e eeuw werd het tijdens de Boerenoorlog gedeeltelijk venietigd. Tot in de eerste jaren van de 16e eeuw zou de Heerlijkheid Bitche definitief tot het Heilige Roomse Rijkgaan  behoren.

 

Na het overlijden van Jacob von Bitsch, die net als zijn in 1540 gestorven broer Simon V Wecker enkel een dochter kreeg, ontwikkelde zich in 1570 een twist tussen de echtgenoten beider nichten, graaf Filips I von Leiningen-Westerburg en graaf Filips V von Hanau-Lichtenberg. Deze twist leidde ertoe, dat het Ambt Bitche in 1604 tot het hertogdom Lotharingen ging behoren. In september 1633 Bitche belegerd door troepen van kardinaal Richelieu en in 1634 ingenomen.

 

Toen Lodewijk XIV Bitche na de Vrede van Nijmegen kreeg toebedeeld lag de burcht van de graven van Zweibrücken-Bitche in puin, hoewel het in de loop der tijd herhaaldelijk gerestaureerd werd. Op advies van Henri de la Tour d´Auvergne, die tijdens de Frans-Hollandse oorlog in de winter van 1673-1674 zijn kwartier hield in de burcht, gaf des konings vestingbouwmeester Vauban opdracht om de rots van Bitche te veranderen in een onneembare vesting. De bouw van deze aangepaste vesting duurde van 1683 tot 1697, en de kosten voor Frankrijk liepen op tot 2,5 miljoen Livre d´Or, een gigantisch bedrag voor die tijd. Door het terrein slim te benutten lukte het hem om de artillerie op meerdere hoogten op te stellen. Het nieuwe fort behelsde onder meer twee wallen, een lunet in het westen en een hoornwerk op het oosten. Op de flanken werden vier uitpsringende bastions gebouwd.

 

Durch geschickte Geländeausnutzung gelang ihm die Anordnung von mehrstufigen Geschützetagen. Das gestufte Feuer wurde durch eine Aufteilung des Felsens in einen Hauptteil und zwei Detachierte Werke, eine Lünette im Westen (Kleiner Kopf) und ein Hornwerk im Osten (Großer Kopf) gewährleistet. Die Flankensicherung wurde durch vier, aus dem Hauptteil hervorspringende Basteien gewährleistet. In 1738 beval Lodewijk XV dat de vesting van Bitche onderdeel zou worden van het Franse grensverdedigingsstelsel.

 

Aangezien de rots van Bitche niets van haar strategische belang had ingeboet, werden de ruïnes blootgelegd en Vauba´s ideeën als basis gebruikt voor de nieuwe citadel. Bouwmeester van de nieuwe vesting was ingenieur Louis de Cormontaigne. In de 13 jaar die de bouw duurden ontstonden de vestingwerken die ook nu nog het stadsbeeld van Bitche domineren. De steile zandstenen rotsen worden daarbij doorkruist door een doolhof van onderaardse gangen, kazematten en grote zalen in het binnenste van de rots. De aanpassingen van Cormontaigne omvatten de kazernegebouwen, gebouwen voor de Genietroepen en van de vestinggouverneur, magazijnen en buskruitopslagplaatsen voor de artillerie, de wasplaats en de dijk van het glacis.

 

Tijdens de belegering in de Pruuisisch-Franse oorlog in 1870 -1871 werd de citadel gedeeltelijk verwoest. Het fort werd 230 dagen lang belegerd en weerstond de citadel onder bevel van Louis-Casimir Teyssier de aanvallen van een Beierse troepenmacht van 7000 man sterk, alsmede drie hevige bombardementen. Ook na de vorming van het Duitse Rijk bleef Teyssier weerstand bieden, aangezien hij tot 27 maart 1871 geen officieel bevel tot evacuatie ontvangen had.

 

Het Duitse krijgsbestuur van het Rijnland Elzas-Lotharingen liet de vesting van 1870 tot 1900 sterk moderniserenen  legerde er een Pruisisch garnizoen. De citadel was de laatste grote vesting die ter versterking van het Rijnland uitgebreid werd. Door verdere ontwikkeling van de artillerie verloor de vesting tegen het einde van de 19e eeuw haar militaire functie.

 

Tijdens de Eerste Wereldoorlog had de vesting niet onder het oorlogsgeweld te lijden. In 1944-1945 werd de citadel door Amerikaanse artillerie beschadigd. Volgens de Franse inventarisatie van historische monumenten staat de citadel sinds 1979 op de monumentenlijst.

 

(Bron: Wikipedia (Frans, Duits))

Citeer dit artikel als: Keijsers Peter (2013) Citadel van Bitche. Citadel Venlo. http://www.citadelvenlo.org/uncategorized/citadel-van-bitche.htm

Gerelateerde berichten

  • Citadel van OléronCitadel van Oléron De citadel van Château-d'Oléron is een fort dat is gebouwd tussen 1630 en 1704, om het zuidelijke deel van het Franse eiland Oléron te verdedigen tegen aanvallen. Sinds 1929 staat de […] Posted in Uncategorized
  • Martinuskerk TegelenMartinuskerk Tegelen De Sint-Martinuskerk in Tegelen is de hoofdkerk van de gezamenlijke parochies van Tegelen, Steyl en Belfeld. De kerk is genoemd naar de heilige Sint […] Posted in Gebouwen in Tegelen
  • AmberdAmberd Amberd, ook wel geschreven als Anberd is de naam van een 7e-eeuws Armeens fort op 2300 meter boven zeeniveau, op de helling van de berg Aragats, waar de rivieren Arkashen en Amberd […] Posted in Uncategorized
  • Citadel van LuikCitadel van Luik De Citadel van Luik is een citadel in de Belgische stad Luik. De citadel is gelegen op een heuvel met uitzicht op de stad waar het van het zuidwesten via het zuiden tot het oosten op […] Posted in Uncategorized
  • Citadel van Montreuil-sur-MerCitadel van Montreuil-sur-Mer De citadel van Montreuil-sur-Mer is een vestingwerk uit de 16e eeuw in de Franse plaats Montrueil-sur-Mer (departement Pas de Calais), als historisch monument aangewezen in […] Posted in Uncategorized
  • Citadel van GentCitadel van Gent De Citadel van Gent was een citadel in de Belgische stad Gent, gelegen op de plaats van het huidige Citadelpark. Ze werd gebouwd tussen 1819 en 1831 op de plaats van het vroegere […] Posted in Uncategorized
  • Citadel van QUebecCitadel van QUebec De Citadel van Quebec is een militaire nederetting en officiële residentie van zowel de monarch van Canada als de  gouverneur van Canada, bovenop de Cap Diamant. De citadel maakt onderdeel […] Posted in Uncategorized
  • Citadel van DamascusCitadel van Damascus De Citadel van Damascus is een groot middeleeuws versterkt paleis in Damascus (Syrië). De citadel maakt onderdeel uit van de oude stad van Damascus, die in 1979 op de werelderfgoedlijst […] Posted in Uncategorized
  • Kleine HoeveKleine Hoeve De Kleine Hoeve is een verdwenen boerderij in Belfeld. De boerderij lag in het uiterste zuiden van Belfeld. Vermoedelijk was ze vanaf de stichting verbonden aan de Onderste Hof in […] Posted in Gebouwen in Belfeld
  • De MuntDe Munt De Munt is een kasteel in Tegelen dat heden als klooster met zorginstelling in gebruik is. OntstaansgeschiedenisIn de vroege middeleeuwen werd door het Frankische Rijk een […] Posted in Gebouwen in Tegelen

Geef een reactie